untitled

Ο επαίτης, Θ.,  στην πόρτα όπου βρίσκει καταφύγιο δεν μπορεί να ζητήσει δικαιοσύνη, και ζητάει γιαυτό επι πιστώσει χρόνο. Ο χρόνος όμως αυτός είναι πάντα χρόνος κλεμμένος απο την ίδια τη ζωή και του αποδίδεται απο τον ένοικο της ανύπαρκτης οικίας ως χρέος: το χρέος και των δύο στη δικαιοσύνη.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s